پــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدر

هر چه می گردم نیستی در کوسه حتا در مرجانهایی که کف خوابند حتا .

به تازگی ستاره ای از شلوارم بالا می کشد و در کور سوی کمرم فکر زایش دردی دیرین جان می گیرد .

پاهایم را چال می کنم تا شاید ازتو چیزی در من ریشه بدواند

و دستانم میوه بدهد و بعد بگویم می بینی من از تو سرشارم

در این سینه ستاره که هیچ

مویرگی پیدا نمی شود تا پا در قلبی سفت کرده باشد

این خطوط متورم با جریان گردش کلمه اکسیژنی از تو به نیمکره ی مغزم نمی رساند

کلمات من پارس می کنند و هر پاچه ای که می بینند سیخ می شوند

هر چه خودم را می مالم به این زندگی رنگی از تو نمی گیرد

رنگی از من نمی گیری