سلام  می دانم که نبودم  اما  آمده ام که بمانم  پس مرا بخوانید . تنهایی می ترسم . حتا از

خودم . (قربانتان   سامان )

بهار   ا   نه

از می پوشم

از می خزم از خاک

از دشتی که دیوانه شد

از پرندگانی که بال می زنند در من      در من بال میزنند

تا جنسیت درخت .

کوچه ای که در من می وزد  هر ساله عاشقیتان را می بیند

با من ابر حامله ایست

و دست به هر رودی که می کشم طغیانی می شود زیبا

من

عمو نوروز کوچکی هستم غریب .